Uniwersytet Wrocławski

Bogata tradycja Uniwersytetu Wrocławskiego sięga do roku 1702, a zatem liczy sobie już ponad trzy wieki. Ufundowany przez cesarza austriackiego Leopolda I Habsburga uniwersytet ewoluował z Kolegium Jezuickiego do jednej z największych instytucji naukowych w kraju.

Uczelnia łączy dziedzictwo historii Śląska, spuściznę kultury austriackiej, pruskiej, czeskiej, żydowskiej i polskiej. Pamiętając o swoich początkach jako Akademii Leopoldyńskiej, o tradycji uniwersytetu pruskiego, kontynuuje tradycje polskiego uniwersytetu we Lwowie.

W początkach XX wieku uczelnia zyskała miano „śląskiej matki naukowców". Wielu absolwentów i profesorów otrzymało Nagrodę Nobla, wśród nich są Max Born, Philip Leonard, Otto Stern, Erwin Schroedinger (nagrody w dziedzinie fizyki), Theodor Moomsen (nagroda w dziedzinie literatury), Eduard Buchner, Fritz Chaber i Friedrich Bergius (nagroda w dziedzinie chemii), Paul Orlich (nagroda w dziedzinie medycyny).

Obecnie społeczność studencka Uniwersytetu wrocławskiego liczy 38 tysięcy studentów różnych kierunków i rodzajów studiów: stacjonarnych i niestacjonarnych. Na uczeni studiuje 334 studentow z zagranicy. Wśród 3416 osób pracujących na Uniwersytecie Wrocławskim 1855 to pracownicy naukowi, w tym 507 to doktorzy habilitowani i profesorowie.

Uniwersytet cały czas się rozwija i tworzy nowe kierunki. Jedną z nowych inicjatyw jest dalsze umiędzynarodowienie studiów poprzez zaoferowanie studentom zagranicznym i polskim programów licencjackich, magisterskich i doktoranckich w języku angielskim.

Dzięki umowom podpisanym z 240 uczelniami na świecie nasi studenci i naukowcy mogą brać udział w licznych programach wymiany międzynarodowej.

Prezentacja Uniwersytetu Wrocławskiego

Kliknij w obrazek, żeby otworzyć prezentację (wczytywanie może chwilę potrwać)